Te druk, nog niet het allerbeste idee bedacht van de beste ideeën ter wereld en een carrière. Er is altijd wel een reden te bedenken om het schrijven van je boek uit te stellen. Dat is niet per se wat ik deed. Ik had altijd ‘de droom’ om een boek te schrijven, maar nog nooit echt actie ondernomen. Tot afgelopen najaar.
Het moest er maar een keer van komen. Gewoon doen. Een geschreven pagina kun je redigeren, aanvullen, rijker maken, schrappen, wat dan ook. Met een lege pagina kun je helemaal niets. Ik begon daarom in september, totaal geïnspireerd tijdens een workshop van het trio Hilde Veeren, Susan Muskee en Dominique Lap, met het opzetten van het plot. Alleen de grote lijnen, hoe het verhaal afliep kwam later wel. Eerst moest ik beginnen en mijn brein piepte en kraakte al genoeg. Ik gebruikte een beatsheet, want dat had ik geleerd tijdens de workshop, bedacht de setting en wat personages. Later maakte ik ook nog een indeling per hoofdstuk, omdat ik blijkbaar toch echt een plotter ben. Het verhaal is ondertussen óók een eigen leven gaan leiden, want veel van de gebeurtenissen had ik van tevoren niet bedacht.
Duizend woorden per dag
Ik nam mezelf voor duizend woorden per dag te schrijven om uiteindelijk rond de 80 duizend woorden uit te komen. Ik begon daadwerkelijk aan het manuscript op 21 oktober 2024. Ieder vrij uurtje, zelfs kwartiertje pakte ik. De dagen waren vol, maar de droom was groot. Mochten de kinderen een keer logeren, combineerde ik dat etentje met man gewoon met úren schrijven. Ik had immers schrijftijd cadeau gekregen. Ondertussen waren we net verhuisd, dus er werd ook nog wat ingericht en opgelapt (waaronder mijn eigen schrijfkamer!). Onze jongste was vaak al om 6.30 wakker en in het weekend schuifelde ik dan met hem mee naar beneden. Hij bij de treinbaan (of televisie, niet verder vertellen) en ik achter de laptop. Om 7.30 uur had ik mijn woorden weer binnen en om 8.30 liep ik zelfs op de feiten vooruit. In de kerstvakantie was ik twee weken vrij en nam ik het ervan. Ik rondde mijn manuscript af op 10 januari om 21.00 uur ‘s avonds. Uiteindelijk deed ik er precies 82 dagen over en nam ik nog eens 17 dagen om het volledig terug te lezen en aan te passen om het naar mijn proeflezer te sturen op 28 januari.
De volgende stap
Op Instagram volgde ik steeds meer vakgenoten. Schrijvers, bloggers, redacteuren, ik verslind alles op het moment dat met schrijven te maken heeft. Nam zelfs een abonnement op het Schrijven Magazine (aanrader). Ook las ik diverse boeken over schrijven en volgde ik twee cursussen. Meer daarover lees je hier.
En zo kwam het dat ik Veronique graag wilde als proeflezer en Rosanna Sarah als redacteur. Daarover meer in Deel 2.
Vooral de cursussen/workshops vond ik onwijs leuk om te doen en gaf veel energie. Dit is iets wat ik doorlopend wil doen. Om te leren, contact te hebben met andere schrijvers en weer even uit mijn bubbel te komen. Iedereen heeft immers een bubbel.
2 gedachten over “Zo verliep het schrijfproces van mijn boek – deel 1”