Één boek, twee jaar alcoholvrij en drie maanden last van de gevolgen van een hersenschudding verder en boek nummer twee is ‘on the way’.
Dat het tweede boek er komt mag een wonder heten. De eerste versie is klaar en naar professioneel proeflezer Veronique van Veronique’s Boekenhoekje gestuurd. Bij mijn eerste roman, Vers van de pers, was zij ook de eerste lezer.
In de zomer waren wij als gezin weer in Cornwall (mijn man is half Engels) en daar schreef ik al een groot deel van het tweede boek: Ten minste houdbaar tot. Dat is de titel. Het verhaal gaat over Emma, de beste vriendin van Polly uit ‘Vers van de pers’. Het boek is een vervolg op mijn debuut, maar het is ook los te lezen. Al blijft het denk ik wel leuker om eerst deel 1 te lezen.
Focus op herstel
Afijn, in Cornwall werkte ik dus aan het verhaal van Emma, dat ik in Nederland al had geplot en het begin stond er al toen we vertrokken. Eenmaal terug uit Engeland begon school weer én kreeg ik een hersenschudding die mij – in ieder geval tijdelijk – uitschakelde. Een hele ongunstige timing. Niet alleen omdat ik werkte aan mijn tweede roman, maar ook omdat ik zou starten met mijn nieuwe baan. Een hersenschudding laat zich echter niet negeren en er zat niets anders op dan alle plannen uit te stellen. Het boek, de baan, alles ging in de ijskast en de focus lag op herstel.
Bij dat herstel kreeg ik onder andere begeleiding van een ergotherapeut die met een geweldig idee kwam. Ik moest namelijk mijn schermtijd langzaamaan weer op gaan bouwen (heel langzaam) om straks zoveel mogelijk klaar te zijn voor de nieuwe baan (senior corporate communicatiespecialist). Werken aan mijn boek was daarbij de ideale manier om het op te bouwen. Startend met vier keer vijf minuten op een dag, wat op dat moment al als heel veel voelde. Van tevoren bedacht ik al heel goed wat ik zou schrijven, zodat iedere minuut achter de laptop ten volle werd benut. En met resultaat, want ik start komende week in de nieuwe baan en het manuscript is… KLAAR.
Even voorstellen… oude én nieuwe teamleden
Nadat Veronique het heeft proefgelezen verwerk ik haar feedback en gaat het naar Rosanne van Cruijningen voor de inhoudelijke redactie. Ook bij ‘Vers van de pers’ was zij de redacteur en we hadden direct de juiste klik voor een geslaagde samenwerking. Dat het boek zo goed is ontvangen bij de lezers hadden we allebei wel gehoopt, maar dat het ook is uitgekomen is voor ons beide een droom die uitkwam. Dit avontuur gaan we daarom ook zeker weer samen aan. Nieuw in het proces is dit keer Eline Postma die het persklaarmaken voor haar rekening gaat nemen. Ook de correctie wordt door een nieuw teamlid gedaan. Niemand minder dan mijn vader, gepensioneerd Neerlandicus en ook groot boekenliefhebber. Het huis van mijn ouders staat zo vol boeken dat het lijkt alsof ik ben opgegroeid in een bibliotheek. Zij hebben mijn opvoeding zo doordrenkt met lezen, boeken en schrijven, dat ik niet anders kon dan mijn eerste boek aan hen op te dragen.
Wat kun je verwachten van ‘Ten minste houdbaar tot’?
In ieder geval dat het wederom een cosy roman is die zich afspeelt aan de Engelse kust in Cornwall. Dit keer duiken we ook iets verder het binnenland in, want Emma gaat met Steven samenwonen in Rame. Een dorpje zo’n dertig minuten rijden van de havenstad Falmouth, waar Polly woont. Het verhaal begint in Parijs, want de oplettende lezer weet dat Emma en Polly aan het einde van boek 1 (Vers van de pers) afspreken om naar Parijs te gaan. Ze hebben immers iets te vieren. En daar begint boek 2. Het gaat dus in feite verder daar waar ‘Vers van de pers’ gestopt is.
Emma gaat dus samenwonen, met Steven in Rame (door intimi van Emma ook wel Lame genoemd). Ze verlaat Nederland dit keer definitief als inwoner en probeert haar draai te vinden in Cornwall. Gelukkig heeft ze naast Steven en Polly nog meer lieve mensen om zich heen, zoals Stevens oma Ellie, haar beste vriendin én oma (nan) van Polly, Percy en wat nieuwe personages. De knappe Hugh en de excentrieke Peran heten we in dit boek welkom. En Lizzy, een vriendin van vroeger die haar weg terug baant in Emma’s leven. Algauw blijkt er iets ernstigs met Ellie aan de hand te zijn, dat de levens van Steven en Emma op z’n kop zet. Ook de relatie lijkt aan een zijden draadje te hangen. Want wie weet hoe lang liefde eigenlijk houdbaar is?
Dit is nog niet de officiële flaptekst, maar wat ik nu met jullie wilde delen. ‘Ten minste houdbaar tot’ heeft alle cosy vibes die je inmiddels van mij gewend kan zijn. Voor Emma is bakken haar lust en haar leven, dus het wordt watertanden bij cinnamon rolls, millionare shortcakes en scones. Stay tuned voor meer informatie over ‘Ten minste houdbaar tot’!